مجید پارسانیا ـ معاون وزیر بازرگانی و مدیرعامل شرکت بازرگانی دولتی ـ در گفتوگو با خبرنگار بازرگانی (ایسنا)، در پاسخ به این سوال که به عنوان بزرگترین وارد کننده شکر چه ارزیابی از وضعیت بازار، واردات و ذخیرهسازی دارید و از نظر شما این میزان واردات شکر چه تاثیری در وضعیت بازار دارد؟ عنوان کرد: معتقدم در اقدامات دولت درباره بازار شکر مقداری بیانصافی و بیدقتی روی داده است چراکه قطعا اگر فضای بازار شکر در سال 84 را مورد بررسی مجدد قرار دهیم پی خواهیم برد که در حال حاضر وضعیت بازار شکر از وضعیت نگرانکننده خارج و به ثبات نسبی دست یافته است.
به گفته وی وضعیت بازار شکر در سال 84 به گونهای بود که کارخانجات داخلی همه تولیدات خود را به فروش رسانده بودند و حتی وزارت بازرگانی نیز به عنوان مسوول تهیه و تامین کالاهای اساسی موفق به خرید شکر مورد نیاز خود از داخل نشد و از سویی نیز بازار جهانی آن نیز به دلایل مختلف افزایش یافت و همین افزایش در رشد قیمتهای داخلی نیز تاثیر گذاشت و در نهایت دولت تصمیم به کاهش تعرفه شکر گرفت.
پارسانیا تاکید کرد: شرکت بازرگانی دولت تنها برای تکالیف ابلاغی کشور که مربوط به تامین کالاهای اساسی است وارد بحث شکر شد و با وجود اینکه در فضای رسانهای به عنوان بزرگترین واردکننده شکر مطرح میشود اما واقعیت این است که این شرکت فقط به میزانی که در قالب تکالیف قانونی تعریف شده واردات انجام داده است.
معاون وزیر بازرگانی با بیان اینکه کاهش تعرفه واردات شکر با هدف افزایش مجدد آن در فصل بهرهبرداری از سوی دولت انجام گرفته است، توضیح داد: در مدتی که تعرفه واردات شکر کاهش یافت، قیمت جهانی شکر نیز سیر نزولی طی کرد و با همزمانی این بحثها با ماه مبارک رمضان و تلاش برای کاستن از نوسانات بازار شکر از سوی دولت و البته برخی عوامل دیگر همگی موجب شد تا تعرفه شکر افزایش نیابد.
وی گفت: تصمیمی که درباره خرید 650 هزار تن شکر از کارخانجات داخلی گرفته شد بیانگر تلاشی است که با هدف حمایت از تولید داخل انجام شد و تاکید دارد که تعرفه باید به گونهای باشد که به تولید داخل ضربهای وارد نشود البته از سویی هم فراهم کردن امکان ایجاد اشتغال برای واحدهای تولیدی از دلایلی است که اعتقاد به افزایش ندادن تعرفه را بیشتر میکند.
پارسانیا تصریح کرد: در حالی که در دوره قبل هیاهو بر سر این بود که شکر آزاد شود تا واردات برای رونق یافتن صنایع شکلاتسازی و صادرات آن رونق یابد، در حال حاضر برعکس آن مطرح میشود و همه این هیاهوها در حالی انجام میگیرد که حجم بزرگی از تولیدات داخلی از سوی دولت خریداری شده است.
معاون وزیر بازرگانی هدف از بالا بودن تعرفه شکر سفید را جلوگیری از واردات محصول نهایی برشمرد و تاکید کرد: زمان آن فرا رسیده که صنعت شکر هم پیام آزادسازی را دریافت کرده و به سوی اصلاح ساختار تولیدی ظرفیتهای بزرگتر خیز بردارد و برای دستیابی به این هدف از تسهیلات صندوق ذخیره ارزی برای واردات ماشین آلات استفاده کند و به سوی تولید کیفی و ارائه خدمات و بستهبندی بهتر پیش رود.
به اعتقاد وی در وضعیت فعلی که صنعت قند و شکر با آن مواجه است حتی اگر دولت به سمت حمایت گام بردارد تا یارانه موردنظر به مصرفکننده نهایی برسد به علت نبود سیستم بستهبندی و سیستم پخش مناسب این اتفاق میسر نمیشود.
معاون وزیر بازرگانی از اینکه تولیدکنندگان شکر فاقد نشان تجاری مشخص هستند، انتقاد کرد و افزود: تلاش وزارت بازرگانی حمایت از صنعت شکر از طریق خرید تولیدات در سال جاری بوده است و حتما این خرید دیگر تکرار نخواهد شد و این موضوع در ابلاغ وزیر بازرگانی هم مورد تاکید قرار گرفته است که از سالهای آینده تنها شکر بستهبندی شده، دارای برند و مشخصات کالایی خرید خواهد شد.
پارسانیا به فعالان صنعت قند و شکر توصیه کرد: با ایجاد تشکیلات پخش، تعریف نشان تجاری مشخص و ارائه بستهبندی مطلوب، به روز کردن ماشینآلات، افزایش ظرفیت تولید خود، مشخص کنند که برای انجام این اقدامات به چه میزان و چه نوع حمایتی نیاز دارند چراکه دولت آماده ارائه حمایت به صنایع قند و شکر برای تاسیس کارخانجات بزرگتر است.
وی درباره میزان استقبالی که از تاسیس کارخانجات بزرگتر و ایجاد واحدهای بستهبندی قند و شکر انجام شده است، گفت: تقاضای جدیدی در این زمینه از سوی فعالان این صنعت مطرح نشده که این وضعیت دلیلی بر سنتی اداره شدن صنعت و اصرار بر ادامه همین روند است.
معاون وزیر بازرگانی از مالکان بزرگ واحدهای تولید شکر انتقاد کرد و افزود: مالکان دولتی و غیر دولتی واحدهای تولید شکر بهتر است به جای اینکه به دنبال سرمایهگذاری بوده و تقاضاهای معنادار از دولت مطرح کنند، روشهای سنتی خود را مورد بازنگری قرار دهند.
وی تاکید کرد: فعالان این صنعت باید بیش از اینکه گارد تجاری مقابل دولت تشکیل دهند، اهداف همه جانبه توسعه و رشد این صنعت را با توسل به اصلاح ساختار و تغییر تکنولوژی تعقیب کنند که بخشی از فاکتورهای مورد نیاز این امر به منابع مالی و نقدینگی مناسب بازمیگردد که باید در یک استراتژی با دولت تفاهم شود نه اینکه حالت مطالباتی داشته باشند و با قرار دادن دولت در حالت انقباضی، خرید نکردن دولت برای کالایی که آزاد شده است را مترادف با اعتصاب بشمارند.
از نظر وی ساختار فعلی صنایع قند و شکر غیرمنطقی است و به معنای انداختن مشکل بر دوش دولت است، لذا باید برای حمایت هم اندازهای تعیین شود و اینگونه نباشد که بگویند دولت حتما باید بخرد و زیادتر هم بخرد!
معاون وزیر بازرگانی تعیین قیمت مناسب برای خرید محصول چقندر قند از کشاورزان و قیمت خرید کارخانه و پرداخت یارانه به تولید برای رقابتی شدن محصول قند و شکر تولیدی کارخانهها را از مهمترین اقدامات دولت برشمرد.
پارسانیا با بیان اینکه صنعت شکر صنعتی تخصصی است، عنوان کرد: متاسفانه فعالان این صنعت به وضعیت گذشته خود دل خوش کرده و وابستهاند در حالی که معتقدم این صنعت نیز همانند کارخانجات آردسازی که در حال صنعتی شدن هستند باید بر روی استراتژیهای جدید فکر کنند و ایجاد واحدهای بزرگتر را در دستور قرار دهند.
وی در پاسخ به این سوال که در حال حاضر ظرفیت تولید کارخانجات چه میزان است و مالکیت این واحدها چگونه است؟ گفت: در حال حاضر ظرفیت تولید 43 کارخانه قند و شکر یک میلیون و 300 هزار تن است که 840 هزار تن آن ظرفیت چغندرقندی و 400 هزار تن آن نیز نیشکری است که مالکیت عمده آنها به آستان قدس رضوی، بنیاد مستضعفان، خصوصیها و نیز دولتیها که عمدتا سهام آنها متعلق به بانکهای دولتی و شرکت سرمایهگذاری شستا (تامین اجتماعی) است.
شبکه ی خبری صنایع غذایی
بروجرد و كرج و با ظرفيت توليد 20 تن در روز به مرحله بهره برداري رسيد.